Australie.nl : d� Vakantie & Informatie site over Australie
Alle bestemmingen Australie
nieuwsbrief Australie
navigate by map Australie
Partners Australie.nl



volg ons ook op
Volg Australie.nl ook op Facebook!  Volg Australie.nl ook op Twitter!
liever naar...
tips Australie
win Australie
Australie.nl australie.nl  achtergronden  geschiedenis australie 

Australie.nl - Geschiedenis

Meer achtergronden...

Australië kent een bewogen geschiedenis. Het tegenwoordige Australië is een moderne westerse natie, maar toch heeft dit land de langst doorlopende culturele geschiedenis ter wereld. Toen de Britten het land in 1788 koloniseerden, beschouwden ze hun nieuwe land als leeg dat aan niemand toebehoorde.

Echter, hier leefden al duizenden jaren het oudste volk ter wereld: de Aboriginals. De confrontatie tussen de oude en nieuwe bewoners van Australië was het begin van een nieuwe broeierige geschiedenis waarin voor alle bewoners veel veranderde.

De Aboriginals werden geconfronteerd met voor hen totaal vreemde normen en waarden van de Britten. De Britten en andere Europeanen kwamen in een nieuw land met een voor hen onbekende natuur en cultuur, die ze zich eigen probeerden te maken. Dit alles ging niet zonder slag of stoot.

Toch heeft Australië zich naar verloop van tijd ontwikkeld tot een modern kosmopolitisch land. Zeker na de Tweede Wereldoorlog toen er een nieuwe stroom van immigranten vanuit de hele wereld naar het land kwam. Tegenwoordig vind je in Australië een smeltkroes van zeer verschillende culturen die over het algemeen prima naast en met elkaar leven.

De eerste bewoners van Australië

Toen de Britten ruim tweehonderd jaar geleden naar Australië kwamen en dit land als hun nieuwe eigendom beschouwden, vormde dit niet het begin van de geschiedenis van Australië. Dit immense land wordt namelijk al meer dan 50.000 jaar bewoond door de oorspronkelijke bewoners: de Aboriginals.

Recente archeologische vondsten wijzen er zelfs op dat de geschiedenis van Australië meer dan 60.000 jaar oud is. De Aboriginal cultuur, zoals we die nu kennen, gaat in ieder geval terug tot de laatste IJstijd, zo'n 15.000 jaar geleden. Daarmee heeft deze cultuur de langst doorlopende culturele geschiedenis ter wereld.

De eerste Aboriginals kwamen waarschijnlijk uit Azië en bewoonden ze de kusten van Australië. Door de eeuwen heen hebben ze zich verspreid over het hele land en de eilanden voor de kust. Aboriginals zijn een nomadenvolk en hebben dus over het algemeen geen vaste woonstek. Bijzonder is dat in al die duizenden jaren de Aboriginal cultuur vrijwel hetzelfde gebleven. Tot de ontdekking van Australië door de Europeanen. Op dat moment, in 1770, leefden er naar schatting tussen de 250.000 en 300.000 Aboriginals.

De Europese ontdekking van Australië

In Europa werd al eeuwenlang druk gespeculeerd over het bestaan van een "Zuidland". Al in de 5e eeuw v. C. ging de wiskundige Pythagoras er vanuit dat de landen op het noordelijk halfrond een tegenhanger moeten hebben in het zuiden. Sommige wetenschappers dachten zelfs dat hier tegenvoeters zouden wonen! Pas tijdens de 16e eeuw werden de eerste pogingen gedaan om het onbekende Zuidland, ook wel "Terrae Australis Incognitae" geheten, te vinden. De Portugezen en Spanjaarden waren de eersten die met koopvaardijschepen op zoek gingen. De Portugezen waren de eerste die Australië in 1522 zagen, maar zij gingen niet aan land.

Wie wel de eer lijken te krijgen als ontdekkers zijn de Hollanders! Holland was namelijk in de zeventiende eeuw oppermachtig in Oost-Indië en vaarde voor de handel vaak naar het Verre Oosten. Willem Jansz, kapitein van de Duyfken, was in 1606 op zoek naar Nieuw-Guinea en zeilde toen langs Cape York, in het noorden van Australië. Jansz durfde in tegenstelling tot de Portugees Mendez wel aan land en schreef daarmee de Europese ontdekking van Australië op naam van de Hollanders! Echter, hij vond de kust onherbergzaam en verliet het gebied al snel.

In 2006 werd deze gebeurtenis uitgebreid herdacht tijdens de viering van 'Nederland - Australië 400 jaar betrekkingen'. Toch zijn er twijfels over Holland als ontdekker van Australië. In 2007 verscheen het boek 'Beyond Capricorn' van oud-journalist Peter Trickett. Hij bracht zowel de Australiërs als de Europeanen ernstig aan het twijfelen over hun geschiedenis. Want wie-o-wie heeft Australië toch ontdekt? Volgens Trickett was het niet de Nederlander Willem Janszoon. Daar gaat onze trots...

De Portugese kapitein Christopher de Mendonca zou namelijk in 1522 met een vloot van vier schepen zijn aangemeerd in Botany Bay. Dat is ruim tachtig jaar voordat de Nederlanders in 1606 de noordkust van het land verkenden. Pas 250 jaar later zou James Cook voet aan wal zetten in hetzelfde Botany Bay.

Wie ontdekte Australië nu echt?

Peter Trickett baseert zijn verhaal op een wereldkaart uit de 16e eeuw. Een aantal jaren geleden kocht hij in een boekhandel in Canberra een portfolio met zeer nauwkeurige kopieën van de Franse Vallard Atlas. De echte Vallard Atlas is in 1545 gemaakt en bestaat uit een serie van vijftien zeer gedetailleerde wereldkaarten. De kaarten zijn zo waardevol dat ze al jaren in een speciale air conditioned kluis in de Huntington Libary in Los Angeles worden bewaard.

Op twee van zijn kopieën ontdekte Trickett een kustlijn met Portugese namen in plaats van Franse. De kustlijn was ondefinieerbaar, maar lag vlak onder Java en sommige stukken leken een beetje op Queensland, het noordoosten van Australië. Met hulp van een computerexpert wist hij de kaart in tweeën te splitsen en het onderste gedeelte een kwartslag te draaien. Tot zijn grote verassing had hij toen een zeer nauwkeurige afbeelding van de totale oostkust van Australië en nog een stukje van de zuidkust tot aan Kangaroo Island. Het ultieme bewijs is volgens Trickett een gemarkeerd plaatsje dat Baia Neve heet. De schrijver is overtuigd dat dit de Botany Bay van Sydney is.

Geheimzinnig Zuidland

Maar waarom is dit nooit eerder ontdekt? Peter Trickett heeft hier een hele theorie voor. De Franse cartografen kopieerden vaker Portugese kaarten. Ze namen ze mee van de schepen die ze overmeesterden. Deze originele 'kaarten' werden meestal op losse stukjes huid getekend. Volgens Trickett hebben de Vallard-cartografen gewoon twee losse huiden verkeerd verbonden en daarmee ook fout overgetekend. Zo werd nooit de link gelegd tussen deze kaarten en de kustlijn van Australië; deze werd gewoon niet herkend.

Waarschijnlijk was de reis naar Australië van Christopher de Mendonca een geheime missie. Veel landen, en vooral Portugal en Holland, waren in die tijd op zoek naar het beloofde eiland ten zuiden van Java. Al eeuwen lang werd er druk gespeculeerd over een geheimzinnig 'Zuidland' op Zuidelijk Halfrond. De Portugezen hielden de ontdekking van Mendonca liever voor zichzelf,  redeneert Trickett. Christopher de Mendonca is in ieder geval in die tijd wel rijkelijk gepromoveerd.

Als de kaarttheorie van Peter Trickett klopt is de Mendonca via Fraser Island aan de noordoostkust van Australië aangekomen in Botany Bay. Hij heeft de kustlijn gevolgd tot aan Kangaroo Island en is toen terug richting Malacca, Portugal gevaren. Op  zijn terugreis is hij zo goed als zeker ook langs het Noordereiland van Nieuw-Zeeland gevaren. En ja, ook dat was een eeuw vóór de Nederlander Abel Tasman.

Maar de vraagt blijft: wie heeft de landen écht ontdekt? Wanneer de Portugezen niet aan land zijn geweest, dan zijn het toch de Nederlanders die de ontdekking van Australië en Nieuw-Zeeland op hun naam mogen schrijven. Zij hebben namelijk wel bewijs dat ze echt aan land zijn geweest... Toen koopvaarder Dirk Hartog 1616 uit koers geblazen en belandde voor de kust van Western Australia. Hij nagelde als wel bewijs van zijn komst een tinnen plaat aan een paal bij Shark Bay.

De Nederlandse Verenigde Oostindische Compagnie werd in de jaren daarop steeds nieuwsgieriger naar "Het Groote Suytland" en stuurde in 1642 navigator Abel Tasman eropuit om dit land te onderzoeken. Tasman bracht grote stukken van Australië en Nieuw-Zeeland in kaart, waaronder Tasmanië dat hij "Van Diemen's Land" noemde naar de gouverneur-generaal van Oost-Indië. Dit eiland werd overigens in 1855 naar Tasman zelf vernoemd. De Hollanders zonden anderhalve eeuw lang verschillende expedities naar Australië. Hoewel hun ontdekkingen van geografisch belang waren, bleef economisch succes uit zodat deze activiteiten uiteindelijk werden stopgezet.

De Britse kolonisatie van Australië

De eerste Brit in Australië was kaperskapitein William Dampier die in 1688 voet aan wal zette. Net als de Hollanders was hij weinig onder de indruk van wat hij aantrof. Maar hij schreef er wel een boek over: "New voyage round the world". In die tijd waren er veel negatieve verhalen over Australië waardoor er bij de Britten nauwelijks interesse was in dit nieuwe land. Echter, honderd jaar later was Groot-Brittannië de grootste zeemacht ter wereld en kreeg kapitein James Cook de opdracht van de Admiraliteit van Engeland een groot gedeelte van het nieuwe land te claimen.

Op 29 april 1770 zeilde Cook met zijn schip Endeavour de Botany Bay binnen, in het huidige Sydney. Hij verklaarde toen dat alles wat ten oosten van de 135e breedtegraad lag, tot Brits grondgebied. Dit nieuwe gebied had gelijkenissen met Wales en werd door Cook "New South Wales" genoemd, in plaats van de oude naam "New Holland". Plantkundige Joseph Banks was meegevaren met de Endeavour, en werd enthousiast over de aangetroffen flora en fauna en over het binnenland. Volgens hem was dit nieuwe land leek zeer geschikt om te koloniseren. Zo gezegd zo gedaan.

Niet veel later in 1770 zette Cook ook voet aan wal op het deel van Australië dat nu Queensland is. Toen Cook en zijn bemanning hier aan land kwamen zagen ze sporen van aboriginals, de lokale Gooreng Gooreng stam. De bemanning aan boord zag zelfs een groep aboriginals in de verte, maar er werd geen contact gelegd.

Cook beschreef in zijn dagboek hoe de kust eruit zag, en rapporteerde over een grote vogel, de Bustard, die vaak als avondeten diende. Aan deze vogel dankt de baai ook haar naam, Bustard Bay. Op de plek waar Cook aan land kwam vind je nu het steeds populairdere Town of 1770.

Australië als strafkolonie

Door de positieve verhalen van James Cook en Joseph Banks besloot de Britse regering Australië te koloniseren. In eerste instantie zag men Australië als ideale plek om de overvolle gevangenissen van Groot-Brittannië te legen. In die tijd was verbanning van gevangenen dé oplossing voor dit ruimteprobleem. Australie leek uitermate geschikt als strafkolonie door de afgelegen ligging ten opzichte van de rest van de wereld.

Op 13 mei 1787 vertrokken de eerste elf schepen richting de nieuwe kolonie met aan boord 600 zeelieden en militairen en 568 mannelijke criminelen, 191 vrouwen en 13 kinderen. Een klein jaar later, op 26 januari 1788 kwamen ze aan wal en werd de Britse vlag gehesen op een plek die nu Port Jackson heet - vlak boven Sydney. Deze dag wordt nu nog steeds elk jaar op 26 januari gevierd als Australia Day. Kapitein Arthur Philip werd toen de eerste gouverneur Australië.

De eerste jaren van de nieuwe Britse kolonie kenden verschillende problemen met onder andere de oorspronkelijke bewoners van Australië, de Aboriginals. Voor de Britten was Australië een onbewoond land. Ze noemden het dan ook "Terra Nullius", dat leeg land betekent en dus aan niemand toebehoorde.

De Britten waren meedogenloos ten opzichte van de Aboriginals en zetten hen van hun land af of vermoordden hen. Maar ook het nieuwe land zelf was in eerste instantie moeilijk bewoonbaar door gebrek aan voedsel en de confrontatie met de voor de Britten onbekende flora en fauna. De ex-gevangenen werden als dwangarbeiders aan het werk gezet om het land te cultiveren.

Leden van het pas opgerichte New South Wales Corps kregen de taak om erop toe te zien dat alles netjes verliep. Dit liep echter nogal uit de hand. Het Corps hield zich meer bezig met een lucratieve drankenhandel onder leiding van John Macarthur.

In 1810 werd de hulp ingeroepen van gouverneur Lachlan Macquarie. Hij stuurde het New South Wales Corps terug naar Groot-Brittannië en probeerde New South Wales leefbaar te maken. Daarvoor hij trok vrije kolonisten aan, ex-gevangenen werden goede baantjes aangeboden en met de Aboriginals werd geprobeerd in vrede samen te leven. Dit oogstte veel bewondering en werd Macquarie vol bewondering "Vader van Australië" genoemd.

In het begin van de negentiende eeuw voelden de Britten zich bedreigd door de Fransen die erg in de buurt van Australië waren gekomen. Frankrijk had namelijk de macht weten te krijgen over het Indonesische Java. De Britten vreesden dat de Fransen ook een claim zouden leggen op Western Australia. Om dit te voorkomen werd in Albany, in het zuidwesten van Australie, in 1826 de Britse vlag gehesen. In 1829 werd Western Australia door kapitein Charles Fremantle tot Brits grondgebied verklaard.

Er brak een ware landkoorts uit en er werd steeds meer grondgebied van Australië eigengemaakt door de Britten. In het spoor van ontdekkingsreizigers als Charles Sturt en Hamilton Hume kwamen er veel vrije kolonisten naar Australië die zich bezighielden met schapenteelt en graanbouw. Deze kolonisten konden zonder veel problemen eigenaar van grote stukken nauwelijks ontgonnen land en werden er steeds meer koloniën gesticht. Zo werd in 1851 Victoria in het zuidoosten tot Britse kolonie uitgroepen en in 1859 ontstond Queensland in het noordoosten.

Australië in de negentiende eeuw

In 1851 werd er in New South Wales en in Victoria goud ontdekt. Er ontstond toen een enorme 'goldrush' en trokken veel goudzoekers vanuit de steden naar het land om hun geluk te beproeven. Het platteland werd niet alleen overspoeld door Australische stedelingen maar er ontstond ook een stroom van nieuwe immigranten uit Europa, Amerika en Azië. Deze goudkoorts is erg belangrijk geweest voor zowel de bevolkingsgroei van Australie als de economische bloei.

Vanaf de tweede helft van de 19de-eeuw werd Australië steeds welvarender. Er ontstonden vele kleine nieuwe stadjes als Ballarat en Bourke en werden er in (grotere) steden rijkversierde gebouwen neergezet, zoals in Melbourne nu nog goed is te zien. Ondertussen was de Britse regering zich gaan realiseren dat Australië veel meer was dan een opslagplaats voor ex-gevangenen. In 1868 werd deze deportatie afgeschaft en meerde de laatste boot met gevangenen in Fremantle in Western Australia aan.
 
Ondanks de vondst van goud werd Australië aan het einde van de negentiende eeuw getroffen door een recessie: het land werd geteisterd door langdurige droogte, de wolprijs kelderde en de landhausse in rijke Victoria stortte in. Om de economie te bevorderen wilde men vanaf eind 19e eeuw de afzonderlijke Australische koloniën onder brengen in een federatie. Een voordeel hiervan was dat de koloniën zich beter konden wapenen tegen buitenlandse invloeden en inmenging hiervan.

Een pan-Australische ministersconferentie in 1891 had nog geen succes, maar een tweede in 1897 had een ontwerpgrondwet tot resultaat. Deze werd in 1900 door het Britse parlement goedgekeurd en werd er aan de staten een zeer grote zelfstandigheid toegekend. De nieuwe kolonie werd steeds meer een echt land, hoewel veel bestuurlijke en justitiële zaken door Groot-Brittannië werden geregeld.

Oprichting Commonwealth of Australia

Na de economische crisis zag Australië de toekomst weer positief tegemoet. Op 1 januari 1901 bleek er voldoende basis te zijn voor het plan om een federatie te vormen. De Australische natie werd een feit met de federatie van zes koloniën; de Commonwealth of Australia. Nu was Australië eindelijk een officieel land. Op 9 mei 1901 werd het eerste Australische parlement te Sydney geopend.

Het nieuwe parlement voerde een zogeheten White Australia Policy en werd de omstreden Restriction Bill aangenomen; hiermee trachtte men de toestroom van niet-Europese immigranten in te dammen. Potentiële Aziatische en Polynesische immigranten werd een test in het Engels afgelegd. Deze mensen hadden zo slechts een kleine kans zich in Australie te mogen vestigen aangezien ze nauwelijks tot geen Engels spraken. Ook de Aboriginals hadden veel te lijden onder deze wet en kregen pas in 1967 stemrecht.

Tussen 1901 volgden in de Commonwealth of Australia in korte tijd negen regeringen onder vijf premiers elkaar op. Geen van de drie belangrijkste politieke partijen, de Protectionists, de Free Traders en de Labor Party, vond voldoende aanhang om een meerderheidsaanhang te vormen. In 1910 kregen de kiezers de keuze uit twee partijen: de Labor en de Liberal Party. Labor won toen met een overweldigende meerderheid en sindsdien is altijd een van deze twee partijen aan de macht geweest.

De Eerste Wereldoorlog in Australië

Als gevolg van afspraken tussen Groot-Brittannië en Australië waren de Australiërs genoodzaakt deel te nemen aan de Eerste Wereldoorlog om hun moederland Groot-Brittannië te verdedigen. De meeste Australiërs stonden achter de oorlog maar verzetten zich tegen de dienstplicht. Desondanks trokken ruim van de 3 miljoen mannen in Australië, er 330.000 ten strijde waarvan 64% sneuvelde of gewond raakte. Van deze tragedie zijn in het hele land gedenktekens te vinden, van eenvoudige beelden tot het indrukwekkende Australian War Memorial in Canberra.

De deelname van Australië in de Eerste Wereldoorlog wordt op 25 april, op Anzac Day,  groots herdacht. Anzac staat voor Australian and New Zealand Army Cops Day. Op deze dag wordt herdacht hoe in 1915 Australische en Nieuw-Zeelandse troepen landden bij Gallipoli in Turkije en Australië voor het eerst in zijn geschiedenis als nationale legereenheid optrad. De troepen deden een vergeefse poging de Dardanellen over te steken en zich bij de Russen te voegen.

De soldaten verworven, ondanks hun falen, een reputatie van moed en uithoudingsvermogen. In de ogen van velen werd op die dag zo het Australische karakter bepaald en was de natie toen pas echt geboren.

Het Interbellum in Australië

Tijdens het Interbellum trok Australië ruim 300.000 immigranten en beleefde het land een periode van bloei. Het inwoneraantal groeide tot 6 miljoen in 1926. In 1920 werd Quantas, later de nationale luchtvaartmaatschappij, opgericht en in 1934 vertrok de eerste internationale vlucht. In 1923 ging de bouw van de Sydney Harbour Bridge van start. In 1927 werd het nieuwe parlementsgebouw officieel geopend in de speciaal daarvoor opgerichte regeringsstad Canberra. 

Maar net zoals de rest van de wereld raakte ook Australië in 1929 in een economische crisis. De verkoop van de belangrijkste exportproducten, wol en tarwe, daalde drastisch en een derde van de bevolking was in 1931 werkloos. Stadsparken werden bewoond door vele zwervers, en arbeiders zochten hun heil op het platteland. Gelukkig stegen niet veel later de exportprijzen weer en leefden de industrie en de economie weer op en de werkloosheid daalde.

De Tweede Wereldoorlog in Australië

In de jaren dertig kwam Australië tot het besef dat het door zijn geïsoleerde ligging militair kwetsbaar was. Men ging zich toen toeleggen op bewapening en wapenfabricage. Dit kwam tijdens de Tweede Wereldoorlog goed van pas toen Australië weer voor zijn vrijheid en moederland Groot-Brittannië meevocht. Toen Japan ten tonele verscheen, ontstond in Australië de eerste realistische vrees voor de eigen veiligheid. Deze was niet voor niets want in 1942 vond de eerste oorlogshandeling op Australische bodem plaats: Darwin, Broome en Townsville werden door de Japanners gebombardeerd. In datzelfde jaar verschenen ook twee Japanse minionderzeeërs in de haven van Sydney.

Toen Australië het verzoek van Groot-Brittannië om meer Australische troepen te sturen weigerde, was dit de start van een verschuiving in de Australische buitenlandpolitiek van Groot-Brittannië naar de Verenigde Staten. Bevreesd voor een invasie van Australië, werd er nauwe aansluiting gezocht bij de strategie van het Amerikaanse opperbevel. De VS zag dit weer als voordeel want Australië vormde voor heen weer een uitstekend uitgangspunt van een toekomstige tegenactie tegen de Japanners.

De Amerikaan Generaal MacArthur vestigde zijn hoofdkwartier in Northern Territory en stationeerde er Amerikaanse troepen. In Nieuw-Guinea vochten Australiërs zij aan zij met de Amerikanen en drongen daar samen de vijand langzaam terug. Dit alles leidde in 1951 tot het ANZUS-verdrag tussen Australië, Nieuw-Zeeland en de Verenigde Staten: het eerste pact van Australië met vreemde mogendheden.

Australië in de naoorlogse periode

In de Tweede Wereldoorlog voelde Australiër voor het eerst zijn eigen kwetsbaarheid en meende dat de veiligheid zou afhangen van een sterke economie en een grotere bevolking. Het aantal Australiërs dat in de industrie werd tewerkgesteld, was sinds het begin van de eeuw snel gestegen en had en een positieve invloed op de economie. In de naoorlogse periode bloeide Australië op. Veel vrouwen die tijdens de oorlog het werk in de fabrieken hadden overgenomen van de mannen, konden ook in vredestijd blijven werken.

De naoorlogse immigratiepolitiek verwelkomde niet alleen Britten, maar ook andere Europeanen. In de eerste twintig jaren na de oorlog arriveerden bijna twee miljoen immigranten waarvan ruim 800.000 niet-Britten. Het dictee, ingesteld volgens de White Australia Policy waarvoor je moest slagen om in Australië te mogen wonen, werd in 1958 afgeschaft.

Bij de verkiezingen van september 1946 bleef de regering met een wat kleinere meerderheid aan de macht. Drie jaar later behaalde de oppositie van Liberal Party onder Robert Menzies de overwinning. Menzies zou de komende zestien jaar Australië met vaste hand leiden in een veranderende wereld. De bevolkingstoename en de internationale vraag naar Australische grondstoffen brachten welvaart.

De jaren vijftig golden als een politiek stabiele periode door de welvaart in Australië. Kenmerkend voorbeeld hiervan was de stijging van het aantal eigenaars van privé-woningen van 40% in 1947 naar 70% in 1970. Andere gunstige ontwikkelingen waren ondermeer de uitbreiding van sociale zekerheden en de vooruitgang op het gebied van de communicatie.

Op sportgebied werden de schijnwerpers op Australië gericht tijdens de Olympische Spelen in Melbourne in 1956. Hoewel Premier Menzies meende de Australiërs met een conservatief en stabiel beleid vrede en voorspoed te brengen, betrok hij Australië ook in drie oorlogen: met Korea in 1950, Maleisië in 1955 en met Vietnam in 1965.

Het moderne Australie

In de jaren zestig vonden er in Australië grote maatschappelijke en culturele veranderingen plaats. Daarvoor waren verschillende oorzaken: de etnische diversiteit door de naoorlogse immigratie, de achteruitgang van Groot-Brittannië als wereldmacht en de toenadering van Australië richting Amerika. Zo vochten er bijvoorbeeld in de oorlog met Vietnam ook Australiërs met de Amerikanen mee. De generatie van na de Tweede Wereldoorlog - de zogenaamde babyboomers - stonden niet al te positief ten opzichte van deze veranderingen en protesteerden geregeld in de hoofdsteden van de verschillende staten.

In 1967 vond er een belangrijke omslag plaats in de houding van de moderne Australiërs ten opzichte van de oorspronkelijke bewoners. In een nationaal referendum sprak de Australische bevolking zich overweldigend positief uit over het toekennen van de macht aan de Federale Regering om wetten goed te keuren in het voordeel van de Aboriginals. Eindelijk werden Aboriginals voortaan in de volgende volkstellingen opgenomen en verplichtte een groot deel van de Australische bevolking de regering de leefomstandigheden van Aboriginals te verbeteren.

In 1972 de Labor Party onder Gough Whitlam aan het bewind en kwamen er belangrijke wijzigingen in het sociale en politieke beleid. Er werd een indrukwekkend sociaal hervormingsprogramma doorgevoerd wat betreft de volksgezondheid, het onderwijs, buitenlandse zaken, de sociale zekerheid en arbeidsverhoudingen.

Als gevolg van een grondwettelijke crisis werd premier Gough Whitlam in 1975 door de Gouverneur-Generaal John Kerr ontslagen. In de daaropvolgende algemene verkiezingen bracht de Liberal Party de Labor Party een verpletterende nederlaag toe en bleef tot 1983 aan het bewind. Toen kwam de Labor Party weer aan de macht.

Onder leiding van Bob Hawke en later Paul Keating werd er in de jaren tachtig meer nadruk op economische dan op sociale kwesties gelegd. Net als in de rest van de westerse wereld kende Australië in de jaren tachtig een economische bloei en in de jaren negentig een recessie. In die tijd verlegde Australië zijn aandacht van Europa naar Azië en de Verenigde Staten. In 1986 werden dan ook alle wettelijke banden met Groot-Brittannië verbroken, al is de monarch van Groot-Brittannië nog steeds soeverein staatshoofd van Australië.

Mabo-verordening

Begin jaren negentig vond er een grote doorbrak plaats in het gevecht om land voor Aboriginals. Toen de Britten zich Australië eind 18de-eeuw toe-eigenden, meenden ze dat dit voor hen nieuwe land leeg was, "Terra Nullius" en het zo konden koloniseren. Het was zelfs in de wet vastgelegd dat Australië ongebruikt was en daarom niemand toebehoorde.

In 1992 verklaarde het Australische Hooggerechtshof dat dit niet het geval was. De Mabo-verordening erkende dat Aboriginals het recht zouden moeten hebben het land te bezitten waarvan zij kunnen aantonen daar al langere tijd mee verbonden te zijn. Via de Native Title Act kunnen Aboriginals land terugeisen. Hierbij is het zoeken naar compromissen, vooral met Australische boeren, lang niet altijd makkelijk.

De huidige regering, onder leiding van M. John Howard, nam het bewind over van de Labor Party in 1996 over en werd herkozen in 1998 en in 2001. Premier Howard leidt tegenwoordig een rechts conservatief beleid waarin flink geschaafd is aan sociale zekerheden. Ook steunde Howard uitdrukkelijk de Amerikaanse president Bush tijdens zijn oorlog in Irak. Hiermee maakte Howard zich niet populair onder de Australische bevolking.

Australië vandaag

Tegenwoordig is Australië is een stabiele, democratische maatschappij met een goed geschoolde beroepsbevolking en een sterke, concurrerende economie.

Er wonen er nu 22 miljoen mensen die hun roots vinden in meer dan 200 landen. Er heerst sinds eind 2007 een ander politiek klimaat sinds het aantreden de Labor Party. Na elf jaar conservatief beleid van John Howard van de Liberals is er nu een meer democratische regering. Een van zijn eerste beleidsdaden was het ondertekenen van het Kyotoprotocol.  In de verkiezingen van 2010 heeft Labor gewonnen en Julia Gillard is de eerste vrouwelijke minister-president in Australië.

Zij volgde Kevin Rudd op, die geschiedenis schreef door het aanbieden van excuses aan de oudste bewoners van Australië, de Aboriginals. Hij hield the Sorry to Aboriginal Stolen Generation speech op 13 februari 2008.

Het Australische leefklimaat is volgens het World Competitiveness Handbook een van de beste ter wereld! Ook wees een rapport van de Economist Intelligence Unit van 2009 uit dat Melbourne, Perth en Sydney tot de tien meest leefbare steden ter wereld behoren.

Er wordt gekeken naar factoren zoals gezondheid en veiligheid, infrastructuur en cultuur en milieu. De oude bijnaam van Australië is 'the lucky country' en veel Australiërs zijn er dan ook van overtuigd dat hun land het beste is om in te wonen!

 

Rough Guide AustraliëMeer lezen over Australië? Bestel dan hier de Nederlandstalige ROUGH GUIDE Australië.




terug | home
Hebben we je geinspireerd? Deel dit met je vrienden.


Vind Australie.nl leuk op Facebook.


Meer achtergronden...

Ga je binnenkort op vakantie en heb je een visum nodig? Vraag deze met 15% korting aan via VisumCentrale!
Pacific Island Travel...dé specialist in op maat gemaakte reizen naar Australië.
Bekijk voor vertrek naar Australië de handige gezondheidstips en informatie over gezondheidsrisico’s op gezondopreis.nl
Geen backpacker meer, maar wel naar Australie? Kijk eens op FOX.nl voor rondreizen en startpakketten.
Australie ontdekken per camper? Travelhome is de nr.1 specialist in campervakanties.
Werken en reizen in het buitenland? Activity International helpt je bij het organiseren.
Bouw je eigen Australie reis samen met de reisspecialisten van Australieonline.nl.
Actieve groepsrondreizen naar Australie. Djoser, met oog voor de wereld.
Word lid van onze maandelijkse nieuwsbrief en profiteer van aantrekkelijke Australie.nl kortingen.
Op een leuke manier je reis vastleggen? Creëer een persoonlijk reisdagboek met verhalen, foto's en routekaarten!






reageer Reageer  stuur door Stuur door  print Print pagina

Wannes Raps
Tuesday, 17 February 2009 (20:01:44)
Zelfs wikipedia kan hier nog van leren. Zeer duidelijk samengevat en aangenaam om te lezen.
Melle Beugeling
Thursday, 01 March 2007 (14:49:34)
Een zeer ruim en duidelijk geschreven stuk geschiedenis waarvan, waarvan sommige feiten mij totaal niet bekend waren.
specialisten Australie
pacific island travel - australie  
Pacific Island Travel
Specialist
info | website
tel nr (klik)
australie <i>online</i> - australie  
Australie online
Bouw je
(eigen) reis
info | website
tel nr (klik)
djoser - australie  
Djoser
Met oog voor
de wereld
info | website
tel nr (klik)
activity international - australie  
Activity International
Werkvakanties
info | website
tel nr (klik)
travelhome - australie  
Travelhome
Campers
info | website
tel nr (klik)
nbbs - australie  
NBBS
Maatwerk in
verre reizen
info | website
tel nr (klik)
fivesenses - australie  
Fivesenses
Luxe reizen
info | website
tel nr (klik)
travel essence - australie  
Travel Essence
Kennis van
de Locals
info | website
tel nr (klik)
snp natuurreizen - australie  
SNP Natuurreizen
Reizen, beleven,
ontdekken
info | website
tel nr (klik)
campers down under - australie  
Campers Down Under
Come and
Say G’day!
info | website
tel nr (klik)
cheap campers - australie  
Cheap Campers
Camper
specialist
info | website
tel nr (klik)
travel active - australie  
Travel Active
Werkvakanties
info | website
tel nr (klik)
kuoni - australie  
Kuoni
Reisorganisatie
info | website
tel nr (klik)
wrc reizen australie - australie  
WRC Reizen Australie
Reizen op maat
info | website
tel nr (klik)
schipholtickets - australie  
SchipholTickets
Direct naar de
laagste prijs
info | website
tel nr (klik)
fox vakanties - australie  
FOX Vakanties
Verrereis
specialist
info | website
tel nr (klik)


Valuta omrekenen

EUR

AUD


liever naar...
Aussie Specialist


Partners Australie.nl:

© Australie.nl